بازی های VR تا حد زیادی یک فضای دشوار برای حرکت از دیدگاه مصرف کننده می باشد. سیستم عامل های مبتنی بر کامپیوتر نیاز به یک دستگاه مناسب و معقول برای پشتیبانی از سنسورهای خارجی و تمایل برای مقابله با سیم ها برای ورود دارند. تنظیمات این دستگاه تا حدی مشخص شده است. دستگاه Oculus Quest یک پلتفرم مستقل به حساب می آید و وابسته به بستر دیگری نمی باشد. با اینکه کامل نیست، اما تلاش Quest نمونه ای از تجربه ایده آل VR به حساب می آید.

دستگاه Quest به طور کلی بسیار ارزان تر از رقیب خود Oculus Go می باشد. با Quest، شما می توانید شش درجه آزادی (۶DOF) را برای ردیابی موقعیت به لطف چهار سنسور بیرون هدست هدایت کنید به طور رسمی Oculus Insight نامیده می شود. به طرق مختلف، این پیشرفت در مورد الزامات هدست های مبتنی بر رایانه های مبتنی بر pc است که به سنسورهای ایستگاه پایه (به جز برای آینده Rift S) تکیه می کنند، زیرا شما دیگر به یک فضای اختصاصی برای VR متصل نیستید. با این حال، ناکامی احتمالی ردیابی داخلی، عدم قابلیت هدست برای انتخاب حرکات کنترل کننده است که در خارج از محدوده سنسور ها قرار دارد، هر چند که در تجربه ما تا کنون این مسئله نبوده است.

یکی دیگر از تکنولوژی هایی که Quest را بالاتر از سایر سیستم عامل های VR قرار می دهد، ترکیب کنترلر های لمسی ویرایش شده است. اینها کنترلرهای کاملا برجسته با پایه های آنالوگ، دکمه های تصویری، دکمه های گرفتن و راه انداز هستند. آنها یادآور اولین بار از کنترل کننده های لمسی هستند، اما سبک تر و با حلقه حرکت سنجش بالا از دکمه های تصویری برای ردیابی بهتر با سنسورهای Quest. در حال حاضر بهترین راه حل برای کنترل کننده های VR با طراحی ارگونومیک و دکمه ها و کلید های صاف است.

بنابراین تمام قدرت Quest از چیست؟

به طور معمول در گوشی های هوشمندی مانند Samsung Galaxy S8 و Note 8 استفاده می شود و وابستگی به یک تراشه تلفن همراه (هر چند نسبتا قدرتمند) سازش ذاتی است که باید انجام شود. محدودیت های بصری بازی هایی مانند Apex Construct و Journey of the Gods را نشان می دهد. صرف نظر از این، Snapdragon 835 قدرت کافی برای ارائه سطح قابل قبولی از صداقت بصری برای بازی ها فراهم می کند.

Quest با بازي Robo Recall بازي را راه اندازي مي کند اما در طول دوره بازبيني اين بازي در دسترس نبود. این آزمایش خوبی برای توانایی Quest است تا چیزی با گرافیک بیشتری داشته باشد. افزایش سطح جزئیات و ویژگی های گرافیکی تنها گزینه ای نیست که کارها را انجام دهد. یک تکنیک به نام رندر، تعداد پیکسل فضای صفحه را در حاشیه خود کاهش می دهد و به کاهش حجم کار سخت افزار کمک می کند بدون اینکه وضوح بصری لازم را کم نماید.

باز هم، یک تجربه سریع مانند Robo Recall می تواند یک آزمون خوب برای دیدن اینکه آیا حداکثر ۷۲ FPS برای کاهش بازیکنان ناسازگار است، خواهد بود. به طور کلی، سخت افزار به طرز قابل توجهی عمل می کند و سیستم عامل به دنبال آن است. هر زمانی که آن را در یک مکان جدید بوت کنید، به سادگی مرزهای خود را برای ایجاد یک منطقه بازی امن تنظیم نمایید و یا می توانید سطح زمین را تنظیم کرده و به عنوان یک تجربه جدید آن را نشسته ادامه دهید.

عمر باتری این دستگاه ناامید کننده می باشد زیرا با یک بار شارژ کامل می توانید مدت ۳ ساعت از آن استفاده نمایید. قسمت سَری Quest به حالت آسانسوری بالا و پایین می روید و شما پیش از بازی می توانید آن را تنظیم نمایید. پد سفتی که در آن قسمت وجود دارد پیشانی شما را آزار نمی رساند اما هنگامی که بند را می کشید هدست کمی خم می شود و وقتی هدست را به سمت پایین کج کردم فشار به سمت گونه های من وارد شد. من این برند را برنده نمی نامم زیرا تنها من با این مشکلات رو به رو نیستم و بازیکنان دیگری که بخواهند برای مدتی در این دستگاه بمانند مسلما آزرده می شوند.

توجه داشته باشید که اکثر فهرست Quest شامل بازی هایی است که قبلا در سیستم عامل های دیگر ساخته شده اند و ممکن است برای کسانی که با تنظیمات موجود VR همراه هستند، جذابیت نداشته باشد. گرچه لازم به ذکر است که چندین بازی بین Cross-Platform بین Rift و Quest خواهد بود. شما قصد ندارید جهان ۳D های عکس واقع گرایانه را در بازی ها به دست آورید، بنابراین جذابیت Quest واقعا به استفاده خلاق از قدرت هدست متکی است. Journey of the Gods و Moss هم اکنون هر دو در دسترس می باشند و نمونه ای از این هستند که تخیل بر محدودیت های گرافیکی برتری دارد و امید است که بازی های بیشتری مانند آنها در آینده Quest باشد.

و در نهایت

من تقریبا از Oculus Quest به عنوان نینتندو سوئیچ VR یاد می کنم زیرا این قطعه قدرتمند ترین سخت افزار نیست، اما قابلیت حمل و استفاده آسان آن، باعث می شود که آن را در برابر سیستم عامل های موجود کنار گذاشته و راه جدیدی برای لذت بردن از بازی ها ارائه دهد. من هنوز هم باید بازی های درخواستی بیشتری را در هر دو حالت گرافیکی و فیزیکی تجربه کنم تا ببینم آیا می این دستگاه می تواند ماندگار باشد یا خیر. Oculus Quest در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۹۸ با گزینه ای برای ذخیره سازی ۶۴ گیگابایتی با ۴۰۰ دلار / ۴۰۰ پوند و ۱۲۸ گیگابایت با ۵۰۰ دلار / ۵۰۰ پوند در دسترس خواهد بود.

لطفا نظرات خود را درباره دستگاه Oculus Quest بدون نیاز به pc به صورت دیدگاه در پایین مقاله به اشتراک بگذارید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *